Opis
Korepetycje z sił bezwładności rozpoczniemy od omówienia różnicy między inercjalnym i nieinercjalnym układem odniesienia.
Pamiętasz, że ruch jest pojęciem względnym. Przykładowo, gałąź płynąca z nurtem rzeki porusza się względem brzegu, a nie porusza się względem wody, w której się znajduje.
Załóżmy, że istnieje układ odniesienia, który uważamy za inercjalny. Każdy inny układ odniesienia poruszający się względem wspomnianego układu inercjalnego bez przyspieszenia nazywamy inercjalnym. Inaczej, układem inercjalnym jest układ poruszający się jednostajnie względem innego układu inercjalnego.
Układy, które nie spełniają podanego warunku nazywamy nieinercjalnymi. Przy tym, zmiana prędkości może polegać na zmianie dowolnych własności tego wektora: wartości, kierunku, zwrotu. Przykładowo, uznajmy układ odniesienia związany z Ziemią za inercjalny. Wtedy, układ odniesienia związany z hamującym pojazdem jest nieinercjalny. Jeśli ten sam pojazd porusza się, ze stałą co do wartości prędkością po łuku drogi, to układ z nim związany również jest nieinercjalny (zmienia się kierunek prędkości).
Korepetycje z sił bezwładności, w kolejnej części poświęcimy zasadniczemu zagadnieniu – siłom bezwładności. Najpierw ustalmy, że zajmiemy się ruchem obiektów w układzie nieinercjalnym. Nadal możemy opisywać ten ruch w układzie inercjalnym posługując się rzeczywistymi siłami. Jednakże, gdy jesteśmy obserwatorem związanym z układem nieinercjalnym, to praktycznym podejściem jest zdefiniowanie pozornych sił – sił bezwładności.
Zdobyliśmy wiedzę o ruchu w dziale Kinematyka oraz poznaliśmy zasady dynamiki. Obserwujemy ruch przedmiotów, jako obserwator w układzie nieinercjalnym. Piłka zaczyna toczyć się po podłodze autobusu, który rozpoczął hamowanie. Przewraca się torba z zakupami, gdy auto z dość dużą prędkością pokonuje zakręt. Zauważamy, że obiekty w tym układzie poruszają się tak, jakby działała na nie jakaś siła wypadkowa. Nie umiemy wskazać jej źródła, jednak ułatwia opis ruchu.
Rozwiążemy zadania dotyczące ruchu w układach nieinercjalnych. Pokażemy je z punktów widzenia dwóch obserwatorów. Takie podejście pozwoli zrozumieć znaczenie sił bezwładności.
