Opis
Korepetycje z dyfrakcji i nakładania się fal rozpoczynamy od przypomnienia własności fal. Uruchomimy intuicję próbując porównać zachowanie się poruszających się mas z ruchem fal.
Gdy omawialiśmy rodzaje fal, wyjaśniliśmy znaczenie źródła fal. Jest to miejsce, w którym wymuszamy drgania ośrodka. Drgania te, w związku z cechami ośrodka (np. sprężystość), rozchodzą się w przestrzeń wokół źródła. Jeśli przyjrzymy się miejscu, do którego dociera fala, to zauważymy, że fala wymusza drgania ośrodka w tym miejscu. Zatem miejsce to ma takie same cechy jak źródło fali. Formalnie, każde miejsce, do którego dociera fala staje się źródłem fali.
Zastosujemy powyższe rozumowanie do punktów ośrodka leżących wewnątrz szczeliny w barierze na drodze fali płaskiej. Narysujemy powierzchnie falowe pochodzące od punktów szczeliny. Okaże się, że za szczeliną (patrząc zgodnie ze zwrotem ruchu fali płaskiej) fala rozchodzi się jako fala kulista, a nie płaska.
Ogólnie, przeszkody, na drodze fali, wpływają na zmianę kształtu powierzchni falowej. Zjawisko to nazywamy dyfrakcją, lub ugięciem fali.
Zdarza się, że fale pochodzące z różnych źródeł docierają do tego samego miejsca w przestrzeni. Okazuje się, że po przejściu przez to miejsce poruszają się tak, jakby spotkanie nie wydarzyło się.
Jednakże, w miejscu spotkania się fal drgania ośrodka są różne od tych, które spowodowałaby każda z fal oddzielnie. Przedstawimy i omówimy zasadę superpozycji. Ciekawe wyniki przynosi zastosowanie tej zasady w przypadkach różnych konfiguracji faz fal dochodzących do danego punktu ośrodka.
Korepetycje z dyfrakcji i nakładania się fal zakończymy rozwiązując zadania związane z tematem spotkania.
