Druga zasada dynamiki

80,00 

Sześćdziesięciominutowy moduł. Objaśniamy sformułowanie drugiej zasady dynamiki. Omawiamy przykłady, w których na ciało o określonej masie działa niezerowa siła wypadkowa. Rozwiązujemy zadania: poszukujemy wartości przyspieszenia wywołanego siłą, obliczamy siłę powodującą obserwowane przyspieszenie. Korzystamy z obliczonej wartości przyspieszenia w równaniach ruchu. Wyznaczamy położenie obiektu poddanego działaniu siły w zadanej chwili.

SKU: Fizyka.Podstawa.Mechanika.DrugaZasadaDynamiki Kategorii: , , , , Znaczniki: , , ,

Opis

Skoro zmienia się stan ruchu – kierunek, lub wartość prędkości, to musiała zadziałać na ciało jakaś niezerowa siła wypadkowa.

W 2012 roku, z kapsuły znajdującej się prawie 40 kilometrów nad powierzchnią Ziemi, „wyszedł” Felix Baumgartner. Początkowo, pod wpływem siły grawitacji, prędkość skoczka rosła – przekroczył barierę prędkości dźwięku. Z własnego doświadczenia (biegi, jazda na rowerze, czy rolkach, itp.) wiemy, że powietrze „przeszkadza” tym bardziej, im szybciej się poruszamy. Ta siła – działając przeciw sile grawitacji – doprowadziła do ustalenia się prędkości spadającego Baumgartnera.

Druga zasada dynamiki jest bardzo ważnym twierdzeniem fizyki. W najprostszej postaci, wiąże przyspieszenie uzyskiwane przez masę z siłą, jaka na tę masę działa.